Ogólne prawo daninowe
Po pierwsze musimy powiedzieć o pojęciu daniny publicznej w rozumienia konstytucji i ordynacji podatkowej. Powiedzmy sobie jakie elementy definicji daniny publicznej wynikają z konstytucji.
Niewątpliwie jest to obowiązek obywatelski utrzymania własnego państwa, a więc zakładający w pewnym sensie abstrakcyjnym stałość i powtarzalność tego obowiązku jak długo państwo trwa. Następnie możemy powiedzieć, iż celem daniny jest utrzymanie państwa – jest to cel ogólny alimentacyjny. A więc celem daniny publicznej jest jej przeznaczenie ogólne na utrzymanie państwa. W niektórych innych konstytucjach np. niemieckiej widzi się, że daniny publiczne to te, które stanowią dochód budżetu państwa, a budżet państwa jest odzwierciedleniem ogólnych potrzeb podatkowych państwa. Jestem też zdania, iż daniny publiczne co do zasady stanowią dochód budżetu państwa, bo tak należy rozumieć przeznaczenie ogólne danin.
Przeciwieństwem przeznaczenia ogólnego daniny byłby, jeśli będzie dopuszczalny, jej celowy charakter. A więc taka danina, które by służyły na cel publiczny, nie ma bowiem danin, które by służyły na cele prywatno – prawne. A więc taka danina, która wprawdzie służy na cel publiczny ale z góry ustawowo określony. Trzeba od razu powiedzieć, że są państwa w których istnienie danin celowych jest konstytucyjnie wykluczony. Nasza konstytucja zachowuje w tym względzie powściągliwość i nie wypowiada się w sposób zdecydowany choć domniemywać należy, że zasadą jest ogólne przeznaczenie danin, a wyjątkiem mogłoby być ich celowe przeznaczenie.
W takim razie jeśli jakaś ustawa przewiduje, iż cel publiczny będzie realizowany za pomocą świadczeń publiczno – prawnych przeznaczonych na ten cel, określonych w ustawie prawa publicznego i realizowanych w trybie publiczno – prawnym to możemy powiedzieć, ze mamy do czynienia z tzw. dochodem parafiskalnym, a więc takim, który istnieje obok ogólnego systemu dochodów państwa. Taki charakter w polskim systemie mają daniny celowe, takie jak składki na Fundusz Pracy, na ubezpieczenia społeczne, a w dużej mierze także składki na ubezpieczenia zdrowotne w zakresie zarządzania którymi kasy chorych mają status publiczno – prawnym.
A więc danina to świadczenie publiczno – prawne na utrzymanie państwa o przeznaczeniu ogólnym, ale mogą także w naszym systemie i występują daniny na urządzenia, cele publiczno – prawne funkcjonujące obok systemu budżetowego. Są to cele publiczne, daniny są obowiązkowe ale nie są daniny o których mowa wprost w ordynacji podatkowej. Należy pamiętać, że podział na daniny te w rozumieniu ogólnym oraz daniny celowe są jednym z najważniejszych a zarazem najtrudniejszych podziałów w doktrynie i w praktyce prawniczej. Bowiem należy pamiętać, iż tego rodzaju daniny, które nie zasilają budżetu państwa a stanowią dochody odrębnych podmiotów publiczno – prawnych dezintegrują gospodarkę finansową oraz bardzo wydatnie zwiększają ciężar daninowy przy ograniczonej kontroli politycznej.
—admin
(posted in the Prawo daninowe category)
Find this post interesting? Besides commenting below, you can follow responses with the RSS 2.0 feed or
Comments are closed.
Starburst Theme designed by Claire powered by WordPress